جذبه عارفان

حـالتـی انـدر میـان عـارفـان

باشـد آن جذبـه و حال عاشقـان

حالتی باشـد زِحالت ها جـدا

مـی شوند از قیـد مـا و من رهـا

مـی کشـد مجــذوب را راه دگــر

می شود هر لحظه از خود بی خبر

از خلایـق مـی کشاند سـوی خود

مـی برد تـا وانهـد در کـوی خود

جذبه ی عارف هم از سوی خداست

حـالتـی دارد کـه او بـی مدّعـاسـت

کس ندانـد جذبـه تا مجذوب شود

مخفی است از خلق تا منصوب شود

در میـان خلـق چـون دیوانـه اسـت

مستی از حق است و او مستانه است

مستـی عبـّاس از جــام وَلاســت

جذبه ی مجذوب از سوی خداست