مناجات : راز و نیاز

پروردگارا

به بنده توفیق ده که بنده ی واقعی باشم نه بنده ی صوری و کلامی

پروردگارا

غمی که در سینه ی مولایم علی (ع) بود

در وجودم

در سینه و در ذهن وحضورم جای ده

تا به مرحله ی حق الیقین به مولایم برسم

و آن غم و صبری که در وجود مولایم بود عطا کن

تا بتوانم درد را لَمس و مولایم را درک کنم

پروردگارا

با جذبات پی در پی ات

از آنچه غیر توست دورم کن

تا آتش عشقت در وجودم افزون ترگردد

و هستی ام را بسوزاند

پروردگارا

به من توفیق ده تا از محبّت خلق خارج شوم

زیرا تا زمانی که محبّت خلق است

از محبّت تو خبری نیست

پروردگارا

مرا از محبّت خلق و کمک خلق محروم گردان

تا ریشه ی وحدت از خلق بریده و به تو وحدت پیدا کنم

پروردگارا

زنجیرهای اسارت

که قید محبّت خلق است

مرا اِحاطه کرده

الهی

به بنده توفیق ده

تا این زنجیرها را یکی پس از دیگری پاره کنم

و از اِسارت خلق رهایی یابم

تا مشغول دنیا نشوم

الهی

مرا توفیق ده

تا نفسم را بشناسم

و مرا توفیق ده

بعد از شناخت

شعله های سرکش نفس نامطمئنّّه را در درونم خاموش کنم

و مرا توفیق ده تا بر نفسم فائق آیم

و مرا توفیق ده تا نفسم را برای نفسم تزکیه نکنم

و مرا توفیق ده تاعشق مجازی را بشناسم

و حدّ و حدود عشق مجازی را دریابم

و از افراط وتفریط بپرهیزم

و در بی نهایت عشق حقیقی پیش بروم

الهی

تب عشقت را در وجودم تنزیل مده

که وجودم از سردی ، وحشت

دلم از خودی، هراس

و اشتیاقم از بی خودی، زیاد است

پروردگارا

آنان که با بنده بد کردند

جزای نیک نصیبشان گردان

که بدی آنها موجب جذبات عشقت می گردد

پروردگارا

افکارمرا به غیر مشغول مگردان

که غیر، سیاهی است

و تباهی عقل

و مرا آنگونه مشغول گردان که در حیرت

و محو جمال تو باشم

و ذهن مرا به نفس مشغول مگردان

که فکر تو بر باد رود

و به دنیای توهّم و عقول رو آورم

و لحظات عمر بی تو به بطالت گذرد

الهی

مرا به خود وا مگذار

که بنده آسیب پذیر است

و دوری از توخواری وظلالت و سیاهی و تباهی می باشد

خدایا

به من توفیق ده از کثرتم به وحدت بیفزایم

که در عالم خودی خود هستم

و عقلم و نفسم خودی است

و در عالم خودی

وجود نفس باعث کثرت است و پریشانی خاطر

و عقل در اسارت نفس

و پنج حس هم در اسارت نفس می باشد

الهی

مرا شهود ده تا تورا ببینم

ودرعالم بی خودی به تو برسم

و ازخود بگذرم

چون که خود حجابی است مابین من و تو

مرا آن کن که غیر از توکسی را نبینم

و کسی را حس نکنم

و دایماً در سِکر باشم

واز حدود و عَرَض خارج شوم

و از عشق مجازی رها

و در عشق حقیقی به حق الیقین برسم

الهی منِ روحانی تویی منِِ جسمانی منم

و منِ روحانی بی خودی و خارج از جسم

و منِ جسمانی منمِ خودی

خدایا به من توفیق ده

که به ریاضت جسم برای رام کردن نفس لایق شوم

و با ریاضت و ذکر و فکر

موصوف به صفات تو شوم

تا من جسمانی به منِ روحانی تبدیل شود

الهی

مرا دردی نیست جز درد هجران

و مرا یاری نیست جز نصرت تو

مرا مددی نیست جز کمک تو

و مرا نشانی نیست

جز نشان بی نشان تو.

تهران _مهرآباد

سال1370