نماز

هاتِـف کعبه و مِنـا زنـد صـدا صـدا مـرا

وقت اذان و هم ثنـا بَرد مـرا سوی خدا

از بهر الطاف خدا با سجده ای سوی خدا

شاکر شوم من از خدا در بندگی بی اِدّعا

با قصد قربـت و فنـا با قالب و بـا ذرّهـا

ذاکر شـوم ذکـر خدا وضـو نمایم با رضا

کعبه بود میعـاد گاه یـا زادگاه مرتضـی

واصل شدن به کبریـا با مظهـر لطف خدا

با سنّت دین خدا آیم به محراب از رضا

بـا عجز و با ایثـارها وقت توصّـل بـا خدا

خوانم اقامه در خفـا تکبیـر گویـم با صدا

جز حق نباشـد رهنما حق مصـدر ایثارها

با (لا) شوم از خود جدا اِلّا شوم از ما ِسوا

خالـی زِکثـرت هم زِجا با گفتن نـام خدا

عباس شده در حق فنا وقت نمازش بارها

باشـد مدد از مرتضی آن رهبروآن رهنما