استاد عباس شهریاری سنگسری

بیا مولا
بیـا مــولا بـده بـالی بـه سـویت پـر بگیـرم
در ایـن وادی بـده حـالی ره حیــدر بگیـرم
بده مهرت در این عالم که تا در جذبه ي عشق
ز انفـــاس و ز عصـــیان و شــرارتــها نمـیرم
بیــا مــولا بـده جــامی زخود بیــگانه گـردم
که تـا سوزد تن و حیران و هم دیوانـه گـردم
بده بـــاده ز خمخــانه شــوم بیــمارو تب دار
چو مجنون روز و شب با دلبـرم همخـانه گردم